Arrival in Djibouti

Na 18 dagen varen zijn we donderdagnacht aangekomen in Djibouti. Om 2 uur lieten we het anker vallen en genoten we van de rust. Luna en Nika sliepen lekker door en na een biertje om het te vieren zijn wij ook gaan slapen. Geen nachtwacht meer wat een genot.

Onze tocht is heel goed verlopen. We hebben steeds met de twee andere boten, Alytes en Kwispel, in zicht gevaren, dat is best een hele prestatie. We hebben veel afgestemd via de marifoon wat onze mogelijke snelheid was en we pasten deze aan aan de langzaamste boot. Afhankelijk van de wind en de koers was dan weer de ene dan weer de andere boot sneller of langzamer. Al met al konden we goed bij elkaar blijven.

Het eerste stuk naar de Malediven hebben we op de motor gedaan, zo weinig wind wind was er! Een vlakke zee met dolfijnen en schildpadden. Daarna konden we gelukkig weer zeilen, dat was wel nodig want we moesten genoeg diesel over houden voor het laatste stuk in de Golf van Aden.

We hadden veel afleiding onderweg, om 9 uur en 17 uur hadden we overleg over dieselverbruik, weersvoorspellingen en al dan niet technisch wel en wee aan boord. Ook zijn we een paar keer bij elkaar op bezoek geweest, net zoals op de Atlantische Oceaan met de Lazuli en de Pacific. Het was als een déja vu! We zwommen naar de andere boot en lieten Tinkerbel even dobberen. Erg gezellig en de dagen lijken korter op die manier! Luna en Nika zijn het meest op bezoek geweest. Luna is zelfs een keer alleen naar Kwispel geweest om een paasei te kleuren, terwijl de golven vrij hoog waren. Maar Luna laat zich niet zo snel stoppen. Dat hebben we al eerder gemerkt natuurlijk. We realiseerden ons pas na 16 maart dat Luna al twee jaar klaar is met de behandeling. Nu zijn we wel vaker iets minder bij de tijd en vergeten we wel eens een belangrijke verjaardag ook! Ik denk dat het komt doordat we een heel klein wereldje hebben op de boot. We zijn druk bezig met alles wat er moet gebeuren voor onze snelle terugreis.

Al met al hebben we weinig spannende dingen meegemaakt. Een keer passeerden we in de nacht een vissersbaken waardoor we in alle staten van paraatheid schoten. Niets aan de hand. En toen we de Traffic Zone van de golf van Aden in voeren, hebben we ’s nachts een paar keer vissersboten gezien. Ze staken van Noord naar Zuid of andersom over, maar hadden geen AIS dus het was goed opletten ’s nachts. Een keer passeerde een visserboot ons heel dichtbij en hebben we dit gemeld via het alarmnummer van de UKMTO, maar het bleek loos alarm. De boot voer uiteindelijk gewoon door. Er kunnen blijbaar wel vissers rondvaren en die hebben geen AIS.

We hadden veel aandacht van de warships, vliegtuigen en zelfs een helikopter van de Japanse, Indiaase, Chinese of Europese navy! We zijn dagelijks opgeroepen door de navy, soms wel twee keer per dag. We deden ons best de vragen in het Engels met zwaar accent te verstaan en gaven geduldig onze antwoorden. Ze vroegen ons ook verdachte objecten te melden vai VHF kanaal 16. Wij werden het meest opgeroepen, misschien omdat de naam Tinkerbel zo tot de verbeelding spreekt? De helikopter riep ons niet op, maar kwam heel dichtbij om ons heen cirkelen! Het opspattende water voelden we zelfs in de kuip! Enorm machtig zoiets mee te maken. Wij maakten foto’s van hen en zij van ons!

Vlak voor dat we er waren werden we door een warship dat in de buurt was gewaarschuwd voor 2 skiffs met 4 tot 6 mensen aan boord. We waren weer alert en stonden op de uitkijk. Maar loos alarm. Niets gezien.

De tocht is dus al met al een rustige tocht geweest. In de traffic zone hebben we dagelijks onze positie doorgestuurd aan de UKMTO (een organisatie die al het botenverkeer in de gaten houdt). De militaire aanwezigheid was ook geruststellend.

Hier in Djibouti zijn we in Afrika! We proberen onze weg te vinden in de gebruiken en zien naast armoede ook dure supermarkten die er zijn voor alle navy mensen. De mensen zijn vriendelijk en we redden ons redelijk in het Frans. Weer een nieuwe wereld met nieuwe kleuren en geuren!

Als het weer het toe laat vertrekken we naar Sudan, 600 mijl naar het Noorden de Rode Zee op.

De foto’s volgen later…

Advertenties

4 gedachtes over “Arrival in Djibouti

  1. Gelukkig dat dit stuk van jullie reis goed verlopen is. wij tellen ook de weken naar de datum van jullie thuiskomst. Lieve groet van oom Jan en tante Cobij.

    Like

  2. Wat een spanning allemaal gelukkig gaat het goed met Luna zo ik las ze heeft veel meegemaakt en toen was ze ook een doorzetter we kijken uit naar jullie thuis komst voor alle vier een dikke knuffel van mij

    Like

  3. Dat klinkt als een spannend deel van jullie reis! Is nou niet een bestemming die ik zelf uit zou kiezen voor een bezoek …… Goede reis verder en kijk goed uit! Leuk om weer wat van jullie te lezen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s