Kamperen in Litchfieldpark, Luna 12 en nog meer avonturen

Inmiddels wachten we al 2 weken op onze cruising permit voor Indonesië. We hopen dat als we eind deze week vertrekken, we na een week zeilen/motoren, de permit binnen hebben. Dus deze week staat al weer in het teken van voorbereiden voor vertrek. Dat is gek genoeg weer aantrekkelijk na zo’n lange tijd op één plek!

Het is ook wel nodig dat we gaan varen, want hier in Darwin is het wet season begonnen en dat betekent dat het warmer wordt en er meer kans is op onweer met flinke winden. De monsoon (flinke regen/moesson) zou ook al kunnen komen, maar die verwachten ze eigenlijk niet voor januari deze keer. We liggen nu goed aan een mooring, maar we hebben wel weer een avontuur erbij. Behalve dat we gingen krabben zijn daarna tijdens ons kampeerweekend de lijnen geknapt die aan de mooring zaten. Er kwam zaterdagavond een onweer aan met flinke wind. De lijnen aan de monoring waren te kort en door de golven zijn de lijnen kapot getrokken. Dankzij onze buurman Derek, die we hadden verteld dat we weg zouden gaan, heeft een boot van de haven onze Tinkerbel kunnen redden. Ze was al op weg naar de kant toen Derek het zag en de haven opriep. Tjonge wat zijn we onze redders dankbaar dat er niets is gebeurd. Ze hebben Tinkerbel voor anker gelegd, iets verder naar buiten. Toen we maandag op de terugweg waren van ons weekendje weg en eindelijk weer bereik hadden met onze simkaart, luisterden we naar alle voice mail berichten. Wat een schrik. Na een frietje bij de McDonalds, ook nog in het kader van Luna’s verjaardag, reden we verder naar Darwin. Bijna bij Darwin zagen we donkere wolken aankomen en haastten we ons terug. Onze buurman had nog een bericht achter gelaten dat hij twijfelde of Tinkerbel wel goed voor anker lag. Snel ging Jan met de dinghy op weg naar Tinkerbel, terwijl ik met Luna en Nika achter bleef in de auto. We konden vanaf de parkeerplek alle zien. Jan die tegen de golven in moest varen en uiteindelijk niet meer zo goed te zien was. De wind was flink en ik voelde me steeds ongeruster worden, de zenuwen sloegen weer toe. Eindelijk was Jan aan boord en hadden we even telefoon contact. Het anker leek het goed te houden en ze hadden behalve ketting ook flink wat ankerlijn gegeven. Daarna was het wachten tot het voorbij was voordat Jan ons weer kon komen ophalen. De volgende ochtend kregen we het anker bijna niet op, zo vast lagen we 😉 We zijn in overleg met de haven aan een mooring gaan liggen, omdat dat toch veiliger zou zijn. Nu wel met lange lijnen voor het geval er veel deining is.

Ergens is het  maar goed dat we hier niet van af wisten! Zo hebben we nog onbezorgd kunnen kamperen en Luna’s verjaardag kunnen vieren.

Ondanks de warmte hebben Luna en Nika echt ervaren hoe het is om te kamperen. In Australië  komen daar dan ook nog vliegen bij! We konden heerlijk zwemmen bij de watervallen, een oase in de nu nog droge outback van Litchfield park. Er waren niet veel mensen die kampeerden, zeker geen andere kinderen, waar we een beetje op gehoopt hadden. Wel waren er veel dagjesmensen.

Gelukkig vonden we wat aanspraak bij een jong Australisch stel dat met een auto aan het rondtrekken was. Ze hadden net zoals wij een tent op het dak van de auto, die je in 5 min uit kon klappen. Luna en Nika vonden het heerlijk om te kletsten met hen, tijdens het zwemen of tijdens de BBQ en het vuurtje waar we nog erger van gingen zweten!

Luna vond het wel jammer van de maandag, haar verjaardag zelf, dat we snel naar de boot moesten en de film er bij in schoot. Dat hebben we de volgende dag ingehaald, we zijn naar de nieuwe James Bond film Spectre geweest. Daarna wilde ik wel snel weer naar de boot, want de schrik zat er toch nog een beetje in. Dat moest weer slijten.

We gaan weer elke dag naar de koele City Library met airco. Vrijdag was er zelfs een artiest. Tracy Bun, een singer songwriter zong mooie liedjes waarvan ze enkele ook samen met haar Nederlandse vriendin uit Ierland had geschreven. Ze praatte ook met Luna en Nika over liedjes schrijven, zingen en teksten onthouden. Woensdag gaan we weer naar haar kijken bij Dinah Beach, de jachtclub waar het erg gezellig is.

 

a room with a view
a room with a view
het bed van de dames
het bed van de dames

sweet

badminton

de baas
even uitrusten!
kletsen tijdens het baden
kletsen tijdens het baden
_SAM0235
Het cadeau
_SAM0186
De bbq
_SAM0192
Glutenvrije broodjes van de Woolworth supermarkt
Merengue Pavlova
Merengue Pavlova
_SAM0266
De wens ?

DSCF1771

Zoekplaatje
Zoekplaatje

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Spectre
Spectre
En eindelijk kangoeroes gezien
En eindelijk kangoeroes gezien

 

Advertenties

7 gedachtes over “Kamperen in Litchfieldpark, Luna 12 en nog meer avonturen

  1. Lieve mensen, wat ziet het er weer relaxed en exotisch uit. Dat hele avontuur met de boot is niet terug te zien op de prachtige foto’s. Met name de foto van de meiden op de oranje auto is geweldig! Ik kan me voorstellen dat de vast wal af en toe lonkt, maar als je hier in de nattigheid van het Waterland zit, is het toch een tikje jaloersmakend hoor!

    Veel liefs en een behouden vaart, Marieke en Johan

    Like

  2. goede dag wat hebben jullie weer veel beleeft maar in indonesie is het nog veel warmer pas op daar zijn kapers op de kust nu goede vaart gewenst van tante kathy

    Like

  3. Hallo allemaal,
    Ik volg al jullie blog’s in stilte, maar nu toch even een blijk van mee-be-leven van mij.
    Wat een avonturen beleven jullie!, op heel breed gebied. Dit is totaal niet te vergelijken met het leven van een gepensioneerde dame in een senior-appartement in een klein stadje in Holland…. :-). Maar, voor zo’n leven als jullie leiden moet je, denk ik, toch wel een apart soort genen hebben…
    Wat mij vooral bij de foto’s opvalt is de groei naar rijpheid van Luna en Nika, vooral in de gezichtsuitdrukkingen, prachtig. Vertrokken jullie nog met 2 “kinderen”, nu zijn het Dametjes geworden.
    Ik wens jullie behouden vaart naar het volgende traject en hartelijke groet, Trix.

    Like

  4. Van Harte Gefeliciteerd Luna! En ook je ouders en Nika! Wat hebben jullie weer veel beleefd en het is nog niet het einde! Hier is er veel wind maar het is nog niet koud alleen regen en dat maakt dat het wat somber is dus gaan om vier uur de kaarsjes aan, gezellig hoor, dan heb ik toch een klein fikje in een glas! Lieve jongelui een knuffel van tante Annie!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s