nog 500 mijl

Nog maar 500 mijl te gaan! Tjonge dat is echt een eitje. Maar 500 mijl, haha.
Dat is slechts van de Canarische eilanden naar de Cabo Verde. Of van Union Island naar Curacao.

Maar we sukkelen naar de eindstreep. De wind ia afgenomen en we gaan niet meer zo snel.
Jan en ik kijken steeds naar onze ETA (estimated time of arrival) en zien die vanaf vrijdag al verschuiven. Als we niet de gemiddelde 7 knopen varen dan schieten we niet meer op. Voordeel is wel dat we veel rustiger varen, omdat de zee kalmer is.
En misschien is het rustiger ritme wel goed om nog even het Zen gevoel te krijgen.
Maar dat krijg je niet zomaar! Onze billen doen pijn van het heen en weer bewegen als je zit. Liggen is eigelijk nog het beste.
Tja nog maar eens kijken in de 6000 epubs of er nog een leuk ebook te lezen valt. Pff Zelfs het lezen gaat ons vervelen. Dan maar eens bedenken wat we gaan eten. O ja we zouden brood bakken. Mmm, pfff, toch nog niet zo’n zin. Misschien eerst even kijken of we een berichtje kunnen binnenhalen met de kortegolf radio. Geen verbinding meer mogelijk. Dus dat wordt pas weer eind van de middag proberen. Hopelijk vangen we nog een vis, dan is er weer wat te doen.
Het wordt nog een uitdaging om de laatste dagen een beetje leuk te maken, want tjonge wat hebben wij (lees Jan en ik) het gehad op zee.
We willen heel graag weer rond kunnen lopen, lekker douchen en de kleren wassen. Vers voedsel halen en lekker een koud biertje drinken.
Het is nog steeds ongelooflijk hoe positief Luna en Nika zijn. Ze slaan ons met wijze uitspraken rond de oren zoals “je kan er toch niets aan doen” en “dan doen we er toch wat langer over”. Vandaag was het hoogtepunt koekjes bakken zoder boter en eieren. Met nesquick er door, want het moesten chocolade koekjes worden volgens recept van Jeronimo Stilton. Met moeite kregen we het slappe deeg op het bakpapier. Het resultaat was een soort donkerbruine kletskop, waar Luna en Nika toch heel tevreden over waren en met smaak van smulden.
Morgen weer school, deze keer niet met de Ipad app voor rekenen, maar weer uit de boeken. Ik hoop dat het lukt, want door de beweging van de boot is het toe nu toe vrij moeilijk geweest.

We hebben besloten dat we het kleine, mooie Fatu Hiva voorbij varen en gelijk naar Hiva Oa gaan, waar Jacques Brel en Paul Gauguin hebben gewoond en hun laatste rustplaats hebben. Op naar de bewoonde wereld. Daar treffen we ook de andere boot die met ons meegevaren is. De andere 2 boten zijn na hun stop op de Galapagos ook weer onderweg, maar komen dus zeker een week later aan. Wij zijn dan al weer onderweg naar het volgende eiland.

Vrijdag 19 juni willen we graag bij de Puddle Jump op Tahiti en het ernaast gelegen Mo’orea zijn. Daar komen alle boten bijelkaar die de Pacific zijn overgestoken van waar dan ook. Zaterdag is er een race van Papeete (Tahiti) naar Mo’orea en de rest van de week zijn er allerlei activiteiten op Mo’orea. Luna en Nika hebben er nu al zin in! Het schijnt een heel fijn eiland te zijn, veel minder toeristisch dan Tahiti.

Op weg daarnaartoe willen heel graag nog de Tuamotus, een archipel met 77 atollen, zien. Tenminste eentje dan. Het schijnt heel mooi te zijn, maar wel goed oppassen met stroming door eb en vloed en het koraal waar je niet op wilt varen als je een atol binnenvaart. We zoeken er eentje uit waar het relatief makkelijk binnen varen is. Hopelijk varen we samen met een andere boot. Onze dieptemeter doet het nog steeds niet, we hopen deze wel werkende te hebben met het onderdeel (hull transmitter) dat we naar Tahiti hebben laten sturen en als het goed is op ons ligt te wachten. Dus vooralsnog is het behelpen met een touwtje met knopen.

Advertenties

8 gedachtes over “nog 500 mijl

  1. Het lijkt af en toe een taaie trip te zijn. Hou vol! @ Jan: je krijgt de hartelijke groeten van Paul-David Baarspul (werkt nu bij Mediq).

    Like

  2. Goede morgen hier sliedrecht ik heb weer gelezen wat jullie beleven.
    ik kan er niet over uit ,maar ik hoop dat jullie goed terug komen en dat ik dat nog meekan maken liefs van jullie oude tante

    Like

  3. lieve kinderen, wij zijn zo enorm trots op jullie, dat je het na deze lange tocht nog zo positief zien,
    maar ja het is ook een plezierreis met afzien en veel hoogtepunten!!!!!!! Probeer er van te blijven genieten, jullie zijn samen een supergezin, Geniet van elkaar en van de reis jullie paps en mams

    Like

  4. Wat kan ik me goed voorstellen dat jullie weer eens vaste grond onder je voeten willen voelen! Maar het is ook wel een hele mooie belevenis toch? Nog een klein stukje, hou vol hoor. Lieve groetjes van Tante Annie!

    Like

  5. lieve alle4 fijn dat het zo op schiet je zullen wel als je weer thuis zijn genieten van een lekker frietj of een bief srukje na aldie vis dus verder goede reis groet van tante katy

    Like

  6. Geweldige verhalen, helemaal jaloers.
    We volgen jullie op de voet en je moet maar zo denken , 300 jaar geleden hadden ze ook geen dieptemeters šŸ˜‰
    Grtjs Familie Skip

    Like

  7. We zouden je graag wat van de wind sturen die hier, naar onze smaak, teveel waait.
    Veel sterkte voor het laatste stukje. Laat ons vlug weten wanneer je weer vaste grond onder jullie voeten hebben. Lieve groet van oom Jan en tante Cobij.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s